در هر جامعهای، وجود نارضایتی و میل به اصلاح، نشانهای از پویایی و حیات آن ملت است. حق ابراز عقیده و بیان مسالمتآمیز مطالبات، یکی از اساسیترین حقوق شهروندی و ستون خیمه دموکراسی و مردمسالاری است. این حق، فرصتی است برای شنیده شدن صدای مردم و اصلاح کژیها پیش از آنکه به بحرانهای عمیق تبدیل شوند. اما در این میان، باید با بصیرت و هوشیاری، مرز میان «اعتراض» سازنده و «اغتشاش» ویرانگر را شناخت. عبور از این مرز، نه تنها مشکلی را حل نمیکند، بلکه امنیت، آرامش و تمامیت یک ملت را در معرض خطری بزرگ قرار میدهد.
اعتراض: فریاد اصلاحطلبی
اعتراض مدنی، یک گفتگوی قدرتمند میان مردم و حاکمیت است. این حرکت، ریشه در دردی مشترک و هدفی والا دارد: بهبود شرایط زندگی، رفع بیعدالتی و ساختن آیندهای بهتر. در یک اعتراض اصیل، مردم با دستهای خالی اما قلبهایی پر از امید به میدان میآیند تا صدای خود را به گوش مسئولان برسانند. هدف، تخریب نیست؛ بلکه ساختن است. هدف، براندازی نیست؛ بلکه اصلاح است. این نوع از اعتراض، به جای ایجاد رعب و وحشت، حس همبستگی ملی را تقویت میکند و به جای تضعیف کشور، آن را در مسیر رشد و تعالی قرار میدهد.
اغتشاش: تیغی در دست دشمن
در نقطه مقابل، اغتشاش قرار دارد؛ حرکتی کور، بیهدف و خشونتبار که هیچ منطقی جز ویرانی را دنبال نمیکند. آتش زدن اموال عمومی، تخریب زیرساختهایی که با سرمایه ملی ساخته شده، حمله به نیروهای حافظ امنیت و ایجاد ناامنی برای خود مردم، هیچ نسبتی با حقطلبی ندارد. اغتشاش، صدای مطالبات بهحق مردم را در هیاهوی خشونت و هرجومرج گم میکند و بهترین بهانه را به دست کسانی میدهد که از ابتدا به دنبال سرکوب و نشنیدن صدای ملت بودهاند.
خطرناکتر از آن، اغتشاش، درهای کشور را به روی دشمنان قسمخورده باز میکند. جریانهای بیگانه و محافل صهیونیستی که در آرزوی تضعیف و تجزیه ایران به سر میبرند، همواره منتظر چنین فرصتهایی هستند. آنها با بهرهگیری از شبکههای رسانهای خود، صحنههای خشونت را ضریب میدهند، معترضان را به اقدامات رادیکال تحریک میکنند و با تزریق اطلاعات غلط، تلاش میکنند تا شکاف میان ملت و حاکمیت را به یک دره عمیق و پرنشدنی تبدیل کنند. هدف آنها دلسوزی برای مردم ایران نیست؛ هدف آنها ایجاد یک سوریه یا لیبی دیگر در این منطقه است تا با به راه انداختن جنگ داخلی، مردم را قتل عام کرده و به اهداف ژئوپلیتیک خود دست یابند. آنها از آب گلآلود اغتشاش، ماهی مقاصد شوم خود را صید میکنند.
مسئولیت ما: هوشیاری و انتخاب مسیر درست
در این شرایط حساس، مسئولیت تکتک ما ایرانیان، حفظ هوشیاری و انتخاب مسیر درست است. نباید اجازه دهیم احساسات پاک و مطالبات برحق ما، به ابزاری برای بازی دشمنان تبدیل شود. راه رسیدن به خواستهها، از مسیر آرامش، قانون و اعتراض مدنی میگذرد، نه از بیراهه خشونت و تخریب.
اعتراض آگاهانه، ضمن آنکه مسئولان را وادار به پاسخگویی و اصلاح میکند، راه را بر هرگونه سوءاستفاده و دخالت بیگانه میبندد. وقتی مردم با اتحاد، آرامش و به صورت مسالمتآمیز مطالبات خود را فریاد میزنند، هیچ دشمنی جرئت نمیکند به فکر تعرض به این ملت و این خاک بیفتد. در این حالت، صدای اعتراض به سپری برای امنیت ملی تبدیل میشود.
بیاییم با بصیرت، میان دوست و دشمن تمایز قائل شویم و اجازه ندهیم عدهای معدود با اقدامات خشونتبار، اصل حرکت مدنی ما را زیر سؤال ببرند. حفظ امنیت این سرزمین، که با خون هزاران شهید به دست آمده، وظیفهای همگانی است. اعتراض کنیم، اما هوشمندانه؛ فریاد بزنیم، اما با متانت؛ و در نهایت، ایران را از گزند دشمنان داخلی و خارجی مصون نگه داریم.
